چرا قضاوت حریم خداست؟!
ساعت ۱٢:٠٠ ‎ق.ظ روز ٢۸ اسفند ۱۳۸٩   کلمات کلیدی: انحرافات فرادرمانی ،فرقه های ضد اسلام ،نقد عرفان حلقه ،بررسی کلاسهای فرادرمانی

چرا قضاوت حریم خداست؟!

 

 

در اساسنامه عرفان کیهانی آمده است که قضاوت حریم خداست و چند نفر دیگر نیز از دوستان این مطلب را ذکر کرده اند ، در این صورت این حصر عقلی است و دو حالت متصور می شود:

1-      قضاوت حریم خداست و هیچ کس توانایی ورود به این حریم را ندارد:

این سخن لغو است و تناقض دارد زیرا در عالم خارج مصداق قضاوت داریم ؛امروزه و حتی از ابتدای زمان خلقت انسان دادگاههایی وجود داشته و الان نیز در کلیه کشورها قوه قضائیه است و در بین مردم به قضاوت می پردازند. به تمثیلی ساده ، اگر مشکل و اختلافی دو نفر با هم داشته باشند با مراجعه به دادگاه و حکم قاضی صلح می کنند. خلاصه رای صادر می شود و قضاوتی انجام می گیرد. پس احتمال اول محال است زیرا لازم می آید چیزی هم باشد و هم نباشد و این محال است.

2-      قضاوت حریم خداست و هیچ کس حق ندارد به این حریم وارد شود:

این سخن نیز لغو است زیرا در غیر این صورت تمام انبیا و پیامبران و صالحین به حریم خداوند تجاوز کردند و از دستور الهی سرپیچی کردند و از مقام عصمت ساقط شدند چون تمام انبیا و امامان معصوم(علیهم السلام) به دستور الهی در زمین به وفور حکم می راندند و قضاوت می کردند و اگر این عمل خارج از دستور الهی بود آن را انجام نمی دادند.

 

 

همانطور که ملاحظه کردید هر دو احتمال قابل تصور محال است زیرا یا تناقض داشتند یا لغو بودند که آنها نیز محال است.

پس چرا مدعیان عرفان کیهانی این مطلب را یکی از اصولات مهم خود قرار داده اند؟

سلب اختیار تفحص و جستجوی حقیقت وجودی افراد  از  مدعیان یک نحله مدعی معنوی از شگردهای قدیمی مدعیان عرفانهای کاذب معنوی است. در این صورت فرد مرید و یا محب نمی تواند در مورد افراد دیگر اظهار نظر کند زیرا این عمل را گناه می دانند!

 

نویسنده: میرحمیدموسوی